Berichten

Zelfbewustzijn

“Dat wordt een heftig coachtraject”, had een collega mijn cliënt voorspeld. Het is onze vijfde sessie samen. Al pratend zijn we gewandeld naar een bankje aan de Grote Dreef. Ze vertelt over de positieve veranderingen die ze ervaart in haar dagelijkse leven. Hoe makkelijk ze sommige dingen al kan loslaten… We nemen plaats op het bankje en doen samen de oefening die ons even laat zakken in onszelf. Dat ze altijd zo heerlijk ontspannen uit onze sessies komt, vertelt ze me bij het afscheid.

Ik moet denken aan de opmerking van de collega… En ik besef dat zijn opmerking vooral iets zegt over zíjn kijk op coaching. Hij is niet de enige: veel mensen zien op tegen ‘werken aan zichzelf’. Alsof je niet kunt groeien zonder groeipijnen. Alsof de nadruk ligt op facing your shadows, of het herbeleven van de angsten en het verdriet uit je jeugd. Alsof je de controle volledig moet loslaten en je volledig moet overgeven aan het onbekende. De doos met oude pijnen open moeten trekken, zodat we overspoeld worden met oude bagger.

Dat is jammer. Want de tocht naar wie je in werkelijkheid bent hoeft helemaal niet zo zwaar en confronterend te zijn. Het kan ook heel zachtjes. Voorzichtig. Liefdevol. Stapje voor stapje. Tot je zo maar ineens merkt dat je ongemerkt al heel veel stapjes hebt gezet. En je leven en hoe je daarin staat er heel anders uit ziet. Rustiger, vrediger, steviger, zorgelozer.

Ja maar, hoe dan?!

Simpel, door elke keer weer een stapje verder te zetten in je zelfbewustzijn. Door jezelf stukje voor stukje weer te (her)ontdekken. Te onderzoeken wie je ook alweer bent, voordat de wereld je allerlei maskers liet aanmeten. Net zoals je een nieuwe liefde beetje bij beetje beter leert kennen. Nieuwsgierig, liefdevol, verlangend.
Én door contact te maken met je lijf en je innerlijke wijsheid, met je voelen in plaats van (enkel) met je denken. En daar steeds meer op te leren vertrouwen.

Ik merk dat mensen het spannend vinden wat ik doe en soms ook vaag. Misschien is het dat ook wel. Een beetje. Het is moeilijk in woorden te vatten wat er kan gebeuren als jij en ik samen het bos in gaan op het pad naar jouw zelfbewustzijn. Soms is het heel down to earth en blijft het bij een verhelderend gesprek met (veel) herkenning en nieuwe inzichten. Een andere keer is het (liefdevol) confronterend. En soms… gebeuren er kleine wondertjes. Maar eigenlijk gebeurt er altijd precies wat jij als cliënt nodig hebt en waar je voor openstaat. Dat bepaal ik niet, maar jij. Ik beweeg enkel mee op jouw (soms onbewuste) intenties.

Het is oké om iets spannend te vinden. Maar laat je niet te veel beïnvloeden door de mening of projectie van mensen om je heen. Kijk wat jij wilt bereiken op je pad en voel wie je dat kan brengen. Als je jouw gevoel volgt, zit je altijd goed. Altijd. En als jij voelt dat ik iets voor je kan betekenen op jouw pad naar zelfbewustzijn, neem dan vooral contact met me op. Ik beloof dat ik de gidsen en engelen lekker op hun wolk laat zitten wanneer jij dat liever hebt. 😉

Levensvreugde

Ik ben gaan wandelen in Zuid-Limburg. In mijn eentje. Drie hele dagen heb ik mezelf cadeau gedaan. Om even bij te komen, op te laden, te voelen waar ik sta en van daaruit te ervaren welke kant ik op mag bewegen. Heerlijk vind ik dat; even alle aandacht voor mezelf, zonder afleiding, zonder ruis, zonder anderen die wat van me verwachten. Ik heb het nodig. Zo nu en dan.

Van vele kanten kreeg ik reacties. Vrouwen die zich bewonderend uitlieten en aangaven dat zelf ook wel te willen. Maar ook reacties van mensen die zich afvroegen of dat wel kan, met een gezin om voor te zorgen? Die vraag hield me gisterenochtend bezig, terwijl ik op een bloedmooie plek in het bos zat, met een Mariabeeld tegenover me in een nis in de mergelwand. Ik staarde naar haar, terwijl de volgende boodschap me binnenviel:

“Lieve Kind,

Je hoeft je niet schuldig te voelen dat je iets voor jezelf doet. Dit is een prachtige manier om jezelf in je beste staat te brengen. Bezinning en selfcare staan bovenaan om inzetbaar en liefdevol naar anderen te kunnen blijven. Pas als jij goed zorgt voor jezelf, kun je er ook helemaal voor anderen zijn. Wees je daarvan bewust.

Jullie leven in een wereld waarin iedereen alsmaar doorrent en jullie staan amper stil om even op adem te komen. Terwijl dat stapje terug doen juist nodig is om weer vooruit te kunnen.

Voor iedereen ziet zo’n stapje terug er weer anders uit. Het is heel persoonlijk hoe eenieder ’tot zichzelf’ komt. De één sport, de ander vrijt, wandelt, speelt, leest, schrijft, schildert, puzzelt, mediteert, of maakt muziek.

Hoe dan ook: vind dát wat past bij jou en maak daar tijd voor. Liefst elke dag. Ja, je leest het goed! Elke dag mag je een moment tijd vrijmaken voor jezelf, om dat in te vullen op een manier die goed voelt voor jou, voor jouw levensvreugde.

Let op: het is wél de bedoeling dat je iets kiest wat jou persoonlijk iets oplevert zoals rust, inzicht, vreugde, ontspanning… (Dus bijvoorbeeld niet sporten met als doel een strak lichaam te krijgen, maar sporten met als doel te ontspannen en tot jezelf te komen. Voel je het verschil?)

Voel goed voor jezelf met welke intentie je jouw moment voor jezelf invult. Wat die intentie is belangrijk. Liefde voor jezelf, dat is een prachtintentie. Want jij en de ander zijn één. We zijn allemaal verbonden en dat is waarom jouw ‘kiezen voor jezelf’ niet egoïstisch of slecht voor de ander kán zijn. Dat is simpelweg onmogelijk.

En ja, anderen in je omgeving kunnen naar reageren, zich tekort gedaan voelen. Maar, lieve Kind, vóel hoe dat niets met jou te maken heeft, maar enkel met hun eigen onvrede. Zij komen iets tekort en hopen dat jij dat gat voor hen wilt dichten. Dat mag je niet vragen van een ander, omdat het een onmogelijke taak is. Een ander kan jouw gaten nooit vullen, net zo goed als jij dat niet bij een ander kan. Ieder heeft zijn eigen gaten te dichten. Jij de jouwe en de ander die van hem*.

Als een ander vervelend reageert op jouw keuze voor jezelf, mag je hem liefdevol wijzen op zijn eigen verantwoordelijkheid. Zeg simpelweg dat hij* zichzelf ook waardevolle momenten cadeau mag doen. Hoe mooi wordt de wereld dan?

Hoe meer liefde, levensvreugde en rust we onszelf cadeau doen, hoe meer we ervan kunnen weggeven aan onze geliefden.

Dus begin vandaag nog. En ervaar hoe snel jouw hart gevuld wordt met liefde. En hoe snel jouw gevoel van voldoening en ontspanning en levensvreugde toeneemt. Doe het maar. Je bent het meer dan waard.”

Ik vind het een prachtboodschap. En jij? Hoe maak jij tijd vrij voor jezelf en de dingen die jij leuk vindt om te doen? Of vind jij het ook lastig om tijd vrij te maken voor jou en jou alleen? Fijn als je het met me deelt. Misschien kunnen we samen een manier verzinnen die jou helpt om de ruimte te nemen die je nodig hebt en je levensvreugde te vinden. Op een manier die bij je past.

* Bij elke hij/hem/zijn kun je net zo makkelijk zij/haar/haar lezen.

Gedachten

Gisteren vertelde een vriendin me dat ze veel onrust in haar lijf voelde. Wist ik misschien waar dat vandaan kwam? Het is een bezig bijtje, die vriendin van me. Met veel interesses, energie en wensen. En dus was mijn tegenvraag: “Zit je wel eens stil? Stil stil? Als in dat je even echt helemaal niets doet?” Jawel, antwoordde ze, alleen heb ik dan meestal wel mijn gsm in mijn handen…

In het leven van nu, in deze maatschappij, zijn er ontzettend veel zaken die onze aandacht vragen. Met onze gsm’s binnen handbereik, ligt de wereld aan onze voeten. En daar gebeurt een boel, in die wereld. Tel daarbij op dat wat er dagelijks gebeuren moet in en om huis, voor het werk, de kinderen, onze families, onszelf, voor de aankomende feestmaand en je houdt geen seconde vrije tijd over.

Tot het moment dat je daar zelf voor gaat kiezen. En dat gaat een gouden moment zijn in je leven, ik beloof het je. Want zodra je momenten gaat creëren voor jezelf, waarin je niets anders hoeft dan enkel even te ZIJN, gebeurt er wat. Je gaat voelen wat er speelt in je. Waar je lijf behoefte aan heeft. Waar je ziel behoefte aan heeft. Wat de juiste dingen zijn om je tijd en energie aan te besteden. En welke zaken je beter kunt laten vallen.

Er ontstaat ruimte, die je mag invullen zoals jij wilt. Als je slim bent, ga je in stilte voelen hoe je jouw tijd, jouw leven wilt invullen. Laat je lichaam, je gevoel spreken. Wat vind jij belangrijk? Waar heb je behoefte aan? Waar word je blij van? Als je nergens naar hoeft te kijken, wat zou je dan nu het allerliefste doen? Voel je het? Begint het te bruisen in je buik, krijg je kippenvel of maakt je hart een sprongetje? Dan is dát precies wat je mag gaan doen.

En je zult beloond worden. Oh boy, wat ga je beloond worden. Want zodra je dingen gaat doen die goed zijn voor jóu, word je leven ineens een stuk rijker. Je voelt je energieker, meer voldaan en gelukkiger. Voel je daar wat voor? Ja? Dan hoef je dus maar één ding te doen: zoek de stilte op.

Ehm… is dat niet eng?

Ja zeker, het kan spannend zijn om naar die stilte te gaan. Want wie weet wat je dan tegenkomt? Zal ik je wat verklappen? De stilte is niet hetgeen waar je bang voor hoeft zijn. Van de stilte in jezelf heb je in feite niets te vrezen. Deze is alleen maar vredig; daar is alles goed en hoeft niets veranderd te worden. Het zijn onze gedachten die angst veroorzaken. En als je die leert kennen en je bewust wordt van wat je mind je dagelijks toeschreeuwt, dan is er eigenlijk niets aan de hand. Want dan kun je zien dat het enkel gedachten zijn. En die hoef je echt niet altijd te geloven.

Zet vandaag nog die eerste stap. Leg je gsm weg, zoek een plekje waar je niet gestoord wordt en word stil. Komen er gedachten? Stuur je aandacht dan naar je ademhaling, naar wat je ziet of hoort, of naar je voeten. Vind je het eng of moeilijk? Ik help je graag. Loop een keer met me het bos in, dan laat ik je de stilte in jezelf ervaren. Ik beloof dat je er heel blij van wordt.