Berichten

Loslaten: van denken naar voelen (1)

Wat zitten wij mensen toch ingewikkeld in elkaar. Of nee, ik zeg het verkeerd… Wat maken wij het onszelf toch vaak lastig!

Door alles maar te willen begrijpen.
Alles maar te willen controleren.
Alles maar te willen weten. Oók dat wat we nog helemaal niet kúnnen weten.
Door geen fouten te willen maken.
Iedereen te vriend te willen houden.
Geen tijd te willen verspillen.

Allemaal onmogelijke dingen.
Die we moeten van onszelf.
En we zetten onszelf er enorm mee onder druk.

Terwijl al wat het leven van ons vraagt is:

Overgave.
Aan wat is.

Accepteren
Wat op je pad komt.

En vertrouwen.
Op dat alles wel goed komt. Uiteindelijk.

Hoe heerlijk zou dat zijn? Zo’n leven waarin je accepteert wat is, er niet tegen vecht en heel diep van binnen weet dat alles altijd goed komt. Voel je het? Die vrijheid? Die lichtheid? Die rust?

Zo kan het ook voor jou zijn.
Maar het vraagt wel iets van je: loslaten.

Kun jij het? De controle loslaten?
Maar laten komen wat er komt?
Ja? Dat voelt vast heerlijk! 🍃
Nee? Wat houdt je tegen?

Loslaten: van denken naar voelen (2)

Merk je dat jij soms vastzit in je gedachten? Alles tien keert overdenkt voor je een beslissing neemt? Ben je vaak gespannen? En zou je eigenlijk wel wat vaker gewoon meer genieten van wat er is?
Ja? Maar hoe dan?!😕
Dit is wat ‘ze’ er ‘boven’ over zeggen.

“Het gaat erom dat je jezelf los krijgt. Los van het denken. Los van het willen weten. Los van tijd, geld en wat anderen ervan zullen vinden.

Ga los.
Laat los.
Laat alles los wat je hebt geleerd. Ooit in een ver verleden, als kind of recent.

Stem je af.
Op jezelf.
Op ons.
En laat je meevoeren op de golven van het niet weten. Want dát is het leven en alleen dáár zul je er de zoete vruchten van proeven en kunnen genieten.

Jullie houden zo strak vast aan wat je WILT, dat het haast onmogelijk wordt om dat wat zo maar kan gebeuren te laten gebeuren. Omdat je het niet toelaat. Je laat het ware leven niet toe. Het gaat aan je voorbij terwijl je in je hoofd probeert te bedenken hoe je je leven het beste kunt leven. Je zet jezelf als het ware buitenspel.

Als een kind dat op zoek is naar de sleutel van de deur, terwijl de deur gewoon al openstaat. Je moet je zoektocht staken om te kunnen waarnemen dat zoeken eigenlijk helemaal niet nodig is. It was there all along!

Dus. Stop met zoeken naar de sleutel van jouw leven. Begin met waarnemen wat er al is, welke deuren al wagenwijd openstaan. En neem daar eens een kijkje. Niet met de onderzoekende blik van een wetenschapper, maar met de verwondering van een kind dat zich durft te laten verrassen. Ontdekken. Op avontuur. In plaats van bedenken en dan teleurgesteld worden omdat je verwachtingen niet uitkomen.

Voel je het verschil?

Nu lijkt het misschien nog heel eng om los te laten. Maar zodra je je blik hebt verlegd, wordt het leven simpeler en simpeler. Gewoon omdat het zich vanzelf aandient en jij je alleen maar hoeft te laten meedeinen op de golven. Het gaat om die eerste stap…”

(Hoe je concreet kunt leren loslaten en voelen, lees je in de volgende post.)

Loslaten: van denken naar voelen (3)

Minder denken meer voelen. Klinkt heerlijk. Maar hoe dan? 😕
Dit zeggen ‘zij van boven ‘.

“Word je bewust van je gedachten en de kracht die jij ze geeft. Ga opmerken wanneer je ratio de leiding krijgt. Wanneer schiet jij in je denken?

Doe dan een stapje terug. Ga rustig zitten en stel jezelf de vraag:
Is dit wel WAAR?
VOELT dit waar?
En kijk welk antwoord zich aandient vanuit je buik. Wat borrelt er op? Welke woorden, welk gevoel, wat voor energie? En kijk of je die kunt omarmen.

Zet steeds weer dat stapje terug in je stilte. Laat je zakken in je lijf. En voel wat er gebeurt.

In eerste instantie zal je verstand er steeds tussenkomen, van zich laten horen met gedachten en je aandacht vragen. Merk het op en duik weer naar binnen, naar je buik.

Wees alert op woorden, beelden, symbolen en gevoelens als warmte, koude, zwaarte of juist lichter worden, pijntjes, misselijkheid, een vrolijke dartel als van een puppy of een vlinder, verdriet of ontroering; alles wat zich aandient. Voel wat dat ene specifieke gevoel je wil zeggen. En dank je lijf voor die boodschap. En leef door.

Doe dit zo vaak als nodig is om je gevoel weer te leren (her)kennen. En als dat contact hersteld is, zul je het op elk moment kunnen ervaren. Bij elke beslissing op jouw pad. En je zult merken dat zo beslissen minder tijd kost en veel correcter is dan de besluiten die je neemt vanuit je hoofd.

Dát heet loslaten. Dát is meedeinen op wat zich aandient en enkel voelen wat dat voor jou betekent. Als je op deze manier je leven gaat leven, zal je rust ervaren en ontspanning. Je zult je meer vervuld voelen en meer kunnen genieten. Je gelukkiger voelen. Enkel en alleen omdat je het leven toelaat. Geniet ervan.”

Vind je het moeilijk om bij je gevoel te komen? Ik help je graag op weg.

Jezelf zijn

Mijn zoontje vertelde vandaag dat zijn vriendjes hem hadden uitgelachen. Niet om wie hij is of wat hij doet, maar om wat zijn moeder doet. Dat vinden ze maar raar. Hoewel ik niet van jongens van 11 kan verwachten dat ze begrijpen waar ik me mee bezig houd, raakte het me wel.

Het deed me beseffen dat de waarde van de mens nog steeds vaak wordt afgewogen aan zaken als geld, status, macht, welke kleding je draagt en wat je doet ‘voor de kost’. Kortom, of je past in het plaatje wat ‘normaal’ gevonden wordt. Ik zie heel veel mensen om me heen dan ook ontzettend hard hun best doen om ‘normaal’ gevonden te worden. En dan vraag ik me af: hoe ‘normaal’ kun je zijn als je het zo ver van je zelf af moet zoeken? En hoe veel moeite en energie moet dat je dagelijks kosten?

Ik voelde ook weer even welke weg ik zelf heb moeten afleggen om te accepteren wie ik ben en wat ik doe. Om zonder een verontschuldigende glimlach om mijn mond of blosjes op mijn wangen op feestjes uit te kunnen leggen waar ik mijn geld mee verdien…

Ooit zei iemand tegen me: als je dit werk doet, moet je bereid zijn om voor dorpsgek uit te worden gemaakt. Hij had gelijk. Het kostte ook wat moeite, maar ik heb me inmiddels redelijk verzoend met mijn werkelijke ik en alles wat daarbij hoort. Sterker nog; het maakt mijn leven een stuk leuker en moeitelozer. Simpelweg omdat het zo dicht bij mijn kern – bij wie ik in essentie ben – ligt, dat het me weinig moeite kost om dit leven te leven. En dat gun ik iedereen.

Stel je eens een wereld voor waarin je helemaal jezelf mag zijn. Waarin je geen enkele moeite hoeft te doen om je anders voor te doen dan je bent. Hoe heerlijk zou dat zijn? Kun je het voelen? Kun je voelen hoe jouw leven verandert als je niet meer zo hard je best hoeft te doen? Als je je niet meer hoeft aan te passen aan de wensen en verlangens van anderen? Ja? Wat houdt je dan nog tegen?