Berichten

Stiltebeleving Mastbos

Geritsel in de dorre bladerhopen
Het gekraak van dode takken
Vogels die kwetterend hun dag beginnen

De wind schudt zachtjes de bomen wakker
Het geruis van de auto’s op de snelweg iets verder op
Een vliegtuig door de lucht

Het geluid van je eigen ademhaling
Het kloppen van je hart wellicht?

Wel eens de stilte van een herfstbos in de vroege ochtend ervaren? Die kan oorverdovend zijn!

Beleef het zelf op zondag 25 oktober 2020, de Dag van de Stilte. Ik neem je graag mee het Mastbos in om zelf de stilte te ervaren. De stilte van het bos, de ochtend, maar ook de stilte in jezelf. Wat heeft die je te vertellen?

Ik beloof je: het is het vroege opstaan meer dan waard!

Datum: zondag 25 oktober
Tijdstip: 08.00 tot 10.30 uur
Eigen bijdrage: 15 euro
Verzamelpunt: Marellenweg 8, 4836 BH, Breda (op de parkeerplaats voor Restaurant Den Deijl)
Aandachtspunt: kleed je warm aan en neem een dekentje/kussentje mee om op te zitten/liggen

Dag 29: Zoek de stilte op

Heb je al gemerkt hoe stil het is nu de ruis om ons heen is weggevallen? Misschien overvalt deze stilte je. Weet je er niet goed raad mee. Dat is heel normaal. Stilte onthult namelijk wat je lang hebt proberen toe te dekken. Verdriet, angst, woede, twijfels, onzekerheden… Wat dan ook. Alles kan ruimte krijgen op het moment dat het stil wordt. Om ons heen; in ons. Lees meer

Dag 27: Klaar met piekeren?

Merk je dat je veel piekert? Dan kan het helpen om je aandacht zo ver mogelijk weg te voeren van je hoofd. Naar je voeten bijvoorbeeld! Werkt echt als een tierelier. Maar het kan wat oefening vragen. Lees meer

Dag 22: Bezoek je favoriete plekje

Ook al moeten we binnen blijven, dat wil niet zeggen dat we onze favoriete plekjes buitenshuis niet kunnen bezoeken. In onderstaande meditatie neem ik je mee naar jouw favoriete plek. Reis je mee?

Dag 9: Zet jezelf stevig neer

Ik ben niet bang, deze dagen. Maar dat veranderde gisteren even, toen ik in de supermarkt werd geconfronteerd met de angst van anderen. Een man die met gestrekte arm me van vier meter afstand al maande tot stoppen: “Hooooo!” En die vervolgens venijnig tegen de caissière blafte: “Als die meneer daar nou een stukje door zou schuiven, konden we tenminste allemaal door.” Het was de angst die sprak, dat was duidelijk. Maar het maakte de betrokken caissière van slag. En ik wiebelde eerlijk gezegd ook even op mijn benen. Door de angst van die ander.

Voel je je deze dagen ook af en toe wat wiebelig? Merk je dat je niet altijd stevig op je benen staat? Kan angst je zo maar overvallen? Maak dan in de ochtend even tijd voor een grondingsoefening. Het kost je maar een paar minuten, maar het geeft je veel stabiliteit in deze onzekere tijd. Weten hoe je dat doet? Ik heb een korte grondingsmeditatie voor je opgenomen. Je vindt ‘m hieronder: