Berichten

Niet al te lang geleden werkte ik nog in loondienst. Maar ik zag alles wat er niet goed ging in de organisatie waarin ik werkte. En ik praatte daarover met mijn collega’s en met mijn man. Achteraf gezien meer dan goed voor me was. Mijn focus kwam te liggen op alles wat ‘fout’ ging in mijn ogen. En daarmee vervuilde ik mijn blik op en mening over de organisatie waarvoor ik werkte. Daar werd ik niet blij van. Verre van.

We zijn inmiddels een aantal jaren verder. En ik heb geleerd dat het in het dagelijkse leven belangrijk is om je te richten op dingen die je energie geven. Door bewust te zien wat er goed gaat en waar je dankbaar voor kunt zijn. Door elke keer opnieuw te kiezen voor dingen die je energie geven en je blij maken. Door dingen te doen die je leuk vindt. En de dingen die je sip maken zo veel als mogelijk aan je voorbij te laten gaan.

Ja, er gaan heel veel dingen niet goed in de wereld, op je werk en in de sociale kring waarin je je dagelijks begeeft. En als je je blik daarop richt en dat steeds opnieuw je aandacht geeft, wordt het groter en groter. Het negatieve kan je dan dusdanig opslokken dat je de positieve dingen niet meer ziet.

Het goede nieuws is: jij kunt kiezen! Jij bent degene die bepaalt waar jouw aandacht naartoe gaat. Ook al staat de wereld in brand of je huwelijk op springen: jij kunt kiezen om jouw aandacht te sturen naar de dingen die wél goed gaan. Hoe klein ook.

Dus doe jezelf een plezier en maak de juiste keuzes voor jou. Word je sip van het geweld op het nieuws? Kijk het dan niet. Kun je niet tegen het geschreeuw van de buren? Luister er dan niet naar: zet wat muziek op of maak een wandelingetje. Word je gek van je baas? Probeer dan voor de gein ook eens te kijken naar de mens achter deze persoon en wat voor mooie kanten hij/zij heeft. (Ja, die zijn er echt!)

Kortom: voed jezelf met schoonheid, positiviteit en liefde. Start er vandaag mee en je zult zien dat je mood nog voor het einde van de maand een heel stuk fijner is geworden. Probeer het gewoon maar eens uit. Ik beloof je dat je niet teleurgesteld zult zijn.

Vind je het echt heel moeilijk om het positieve te zien op dit moment? Boek dan gratis en vrijblijvend een Verhelderingssessie met me in. Ik beloof je dat je je na die 30 minuten een stuk beter voelt.

Emoties

Ik neem je graag even mee in de reading die ik vanochtend gaf aan een dijk van een vrouw. Ze is een succesvolle zakenvrouw en heeft een mooi gezin en fijne vriendschappen. Het soort van vrouw dat alle hoofden laat draaien als ze ergens binnenkomt. Eén brok energie, enthousiasme en liefde. En ze staat altijd klaar voor een ander en dan ook voor de volle 100%.

Van boven kwam de vraag of ze ook wel goed voor zichzelf zorgt. Als in: je geeft zo veel, neem je ook wel genoeg?

Ik vond het een hele mooie vraag. Ik ga veel om met vrouwen* die heel erg veel geven. Gewoon omdat het in hun natuur zit om liefde te geven aan iedereen om zich heen. Het kost geen enkele moeite om mensen te vinden die onze liefde willen ontvangen. Gráág zelfs! Logisch, natuurlijk.

Maar je kunt je ook voorstellen, dat wanneer je blijft geven, zélfs je voorraadje liefde op een gegeven moment slinkt. En als je niet uitkijkt, loop je zelf leeg…

Om te kunnen blijven geven, is het dus nodig om een goede balans te vinden tussen geven en nemen. Als je liefde geeft, mag je ook liefde ontvangen. Als je emoties van anderen beluistert, mag je ook je eigen emoties uiten. Als je twijfels of zorgen van anderen aanhoort, mag je ook die van jou de ruimte geven.

‘Gevende’ mensen vinden het heel normaal om te geven. En vaak kijken anderen tegen hen op. Dat maakt het soms moeilijk om je kwetsbaar op te stellen. We denken vaak dat wanneer we zeggen dat we ons even niet goed voelen, mensen ons zien als zwak. Emoties tonen wanneer je als sterke vrouw bekend staat, dat is niet makkelijk. Maar wel nodig.

Kun je je voorstellen dat, wanneer je geeft én ook neemt, er een energiestroom tussen jou en de ander in beweging wordt gebracht? En kun je voelen dat de beweging van die stroom je veel extra energie oplevert? Geven en nemen, nemen en geven, geven en nemen, nemen en geven…. Als een wervelwind stuwen jullie elkaar – en jullie onderlinge relatie – tot grote hoogte.

Liefde vragen en ontvangen is niet egoïstisch. Het is noodzakelijk om de zaken binnen in jou en tussen jou en de ander in balans te brengen. Dus voel je daar niet vervelend over. De dame vanochtend zei: “Ik ben ook maar een mens.” En zo is het. We zijn allemaal maar mensen. Met emoties en behoeften. En het is onmenselijk om je eigen behoeften te ontkennen en jezelf de liefde van anderen te ontzeggen.

Vergeet bovendien niet dat een ander het óók fijn vindt om te geven. Als jij je hart op slot houdt en zegt: ‘Ik dop mijn eigen boontjes wel’, geef je de ander eigenlijk geen ruimte om jou te geven wat je verdient. Eigenlijk zeg je: ‘ik heb jouw cadeau niet nodig’. Kun je voelen hoe dat voelt voor die ander? Stel het je maar eens voor: een kinderfeestje. En de jarige zegt tegen een meisje dat haar een presentje wil geven: ‘Nee hoor, dankjewel. Ik koop mijn eigen cadeautjes wel.” Voel je hoe dat voelt, zowel voor de jarige als voor haar vriendinnetje?

Dus daarom: geef. Zo veel als je wilt. Maar vergeet niet ook te ontvangen. Daarmee doe je niemand tekort. Echt niemand.

* Bij elke vrouw/zij/haar kun je net zo makkelijk man/hij/zijn lezen.

Omarm je emoties

Naast me, op het bankje in het stadspark, zit een jonge vrouw die moeite heeft met het tonen van haar gevoelens. De tranen die zo nu en dan opwellen, veegt ze snel weg. Dat is wat haar is meegegeven als kind: emoties zijn lastig, die stop je weg. En dat is wat ze doet als jonge vrouw. Ze legt de lat hoog voor zichzelf. Zowel op werkgebied als op persoonlijk vlak. Bij anderen wil ze het gezellig houden. Daar is ze het liefst enkel haar sprankelende ik. Haar chagrijn en boze buien stopt ze dan weg.

Maar ze is moe. Moe van het wegstoppen. Haar lijf doet zeer. Houdt haar in zijn greep. En zelfs nu, nu ze haar ongemak zo pijnlijk voelt, vraagt ze zichzelf om sterk te blijven.

Ze is niet de enige. Velen van ons zijn opgegroeid met de gedachten dat emoties lastig zijn. Dat we tranen maar moeten wegslikken. Dat anderen geen last hoeven hebben van onze mindere kanten; ons verdriet, onze angst, onze boosheid, onze twijfels en zorgen. En dus leven we naar buiten een leven dat er vooral gezellig uitziet. Terwijl we soms van binnen doodgaan…

Onze uitdaging is om ook de donkere kanten in onszelf te omarmen. Ze zíjn er, en ze zijn deel van ons. Kun je je voorstellen dat we – wanneer we onze schaduwkanten ontkennen – een gedeelte van onszelf ontkennen? Als boosheid, verdriet en angst er niet mogen zijn, dan zijn we maar de helft van ons. En als we slechts de helft zijn van onszelf, dan zijn we dus niet zo krachtig als we zouden kunnen zijn. Een half ei is geen ei, immers.

Omarm je emoties. Maar hoe doe je dat dan?
Stap 1: Ga op verkenning. Wat zit er allemaal in mijn lijf dat ik nooit heb willen zien? Voel maar, schrijf er maar over. En voel steeds een stukje dieper, verken steeds een stukje verder.
Stap 2: Doorvoel. Welke emoties kom je tegen? Kijk eens of ze er mogen zijn van jou. Kijk eens of de tranen mogen vloeien, de boosheid eruit mag komen, de angst gevoeld mag worden. Laat het maar gewoon gebeuren; je kunt het hebben, echt waar.
Stap 3: Forceer niets. Als het je te veel wordt, dan is het genoeg voor vandaag en ga je morgen gewoon weer verder.

In dit hele proces – in het hele leven – geldt: wees lief voor jezelf. Dat betekent dat je mag stoppen met vechten. Als er tranen zijn, laat ze dan stromen. Laat er boosheid zijn als je boosheid voelt. En gun het jezelf om gewoon jij te zijn. Je bent goed genoeg. Ook als je verdrietig bent of bang, ook als je boos bent of chagrijnig, ook als je geen zin hebt in wat dan ook. Omarm je emoties. After all, you’re only human.