Berichten

Ik zit in een coachingstraject dat mijn leven behoorlijk op zijn kop zet. Geregeld schommel ik heen en weer tussen de opgewonden verwachting van wat het leven voor me in petto heeft en de spanning van het loslaten van dat wat ik heb. Maar ik weet dat dit proces me hoe dan ook richting een nog mooier leven leidt. En dat maakt álles de moeite waard.

Veranderen is spannend, maar noodzakelijk. Het maakt het verschil tussen leven en overleven, gelukkig zijn of niet. Ons lijf laat ons weten wanneer ons huidige leven ons niet meer past en het tijd wordt voor wat anders. Het begint vaak bij een unheimisch gevoel: “Is dit het nou? Ben ik wel echt gelukkig?” We vragen ons af of er niet méér is, maar laten het vaak weer rusten. Geen tijd, geen geld, waar moet ik dat geluk dan zoeken, en vooral: hoe spannend is het om een nieuwe weg in te slaan? Dus we modderen lekker nog even door… Het gaat toch prima zo?

Maar het onrustige gevoel blijft aanhouden, begint te knagen. En elke keer als het gevoel van niet gelukkig zijn de kop opsteekt, sussen we het. Met mooie dingen kopen, leuke dingen doen, lekkere dingen eten, een wijntje (of twee), sporten, seks, lekker Netflixen of een andere vorm van afleiding. Herkenbaar?

Maar wat als ik je vertel dat verandering het enige is wat je verder brengt in je leven? Wat als ik je vertel dat je alleen door open te staan voor iets nieuws kunt groeien, je leven mooier kunt maken, meer voldoening gevend? En dus jezelf gelukkiger kunt voelen? Het is een open deur: als je nu niet (compleet) gelukkig bent en dat wil je wel, dan moet er iets veranderen. Waar of niet? If you change nothing, nothing changes.

Het probleem is dat we vaak denken dat alles anders moet. Direct en 180 graden. En dat is super beangstigend. Het houdt ons tegen om te onderzoeken waar we staan en wat er anders mag. Want verandering hoeft niet zo rigoureus te zijn. Verandering mag in hele kleine stapjes. Heel subtiel. Heel zachtjes en ontspannen. Haast ongemerkt soms. En dat je dan over 6 maanden je verrast realiseert: “Wauw, moet je zien waar ik nu sta!”

Hoe voelt het dan? Een heel stuk beter te behappen, toch?

Je leven veranderen is spannend, maar wat het je oplevert is GOUD. Altijd. Gun jij jezelf meer geluk, liefde, innerlijke rust, spiritualiteit of wat dan ook, maar vind je het spannend om te veranderen? Hou dan dit in gedachten: You don’t have to take the whole staircase, just take the first step ahead. Kun je wel een steuntje in de rug gebruiken? Laat het me even weten, dan kijk ik wat ik voor je kan doen.

Zelfbewustzijn

“Dat wordt een heftig coachtraject”, had een collega mijn cliënt voorspeld. Het is onze vijfde sessie samen. Al pratend zijn we gewandeld naar een bankje aan de Grote Dreef. Ze vertelt over de positieve veranderingen die ze ervaart in haar dagelijkse leven. Hoe makkelijk ze sommige dingen al kan loslaten… We nemen plaats op het bankje en doen samen de oefening die ons even laat zakken in onszelf. Dat ze altijd zo heerlijk ontspannen uit onze sessies komt, vertelt ze me bij het afscheid.

Ik moet denken aan de opmerking van de collega… En ik besef dat zijn opmerking vooral iets zegt over zíjn kijk op coaching. Hij is niet de enige: veel mensen zien op tegen ‘werken aan zichzelf’. Alsof je niet kunt groeien zonder groeipijnen. Alsof de nadruk ligt op facing your shadows, of het herbeleven van de angsten en het verdriet uit je jeugd. Alsof je de controle volledig moet loslaten en je volledig moet overgeven aan het onbekende. De doos met oude pijnen open moeten trekken, zodat we overspoeld worden met oude bagger.

Dat is jammer. Want de tocht naar wie je in werkelijkheid bent hoeft helemaal niet zo zwaar en confronterend te zijn. Het kan ook heel zachtjes. Voorzichtig. Liefdevol. Stapje voor stapje. Tot je zo maar ineens merkt dat je ongemerkt al heel veel stapjes hebt gezet. En je leven en hoe je daarin staat er heel anders uit ziet. Rustiger, vrediger, steviger, zorgelozer.

Ja maar, hoe dan?!

Simpel, door elke keer weer een stapje verder te zetten in je zelfbewustzijn. Door jezelf stukje voor stukje weer te (her)ontdekken. Te onderzoeken wie je ook alweer bent, voordat de wereld je allerlei maskers liet aanmeten. Net zoals je een nieuwe liefde beetje bij beetje beter leert kennen. Nieuwsgierig, liefdevol, verlangend.
Én door contact te maken met je lijf en je innerlijke wijsheid, met je voelen in plaats van (enkel) met je denken. En daar steeds meer op te leren vertrouwen.

Ik merk dat mensen het spannend vinden wat ik doe en soms ook vaag. Misschien is het dat ook wel. Een beetje. Het is moeilijk in woorden te vatten wat er kan gebeuren als jij en ik samen het bos in gaan op het pad naar jouw zelfbewustzijn. Soms is het heel down to earth en blijft het bij een verhelderend gesprek met (veel) herkenning en nieuwe inzichten. Een andere keer is het (liefdevol) confronterend. En soms… gebeuren er kleine wondertjes. Maar eigenlijk gebeurt er altijd precies wat jij als cliënt nodig hebt en waar je voor openstaat. Dat bepaal ik niet, maar jij. Ik beweeg enkel mee op jouw (soms onbewuste) intenties.

Het is oké om iets spannend te vinden. Maar laat je niet te veel beïnvloeden door de mening of projectie van mensen om je heen. Kijk wat jij wilt bereiken op je pad en voel wie je dat kan brengen. Als je jouw gevoel volgt, zit je altijd goed. Altijd. En als jij voelt dat ik iets voor je kan betekenen op jouw pad naar zelfbewustzijn, neem dan vooral contact met me op. Ik beloof dat ik de gidsen en engelen lekker op hun wolk laat zitten wanneer jij dat liever hebt. 😉