ijspegel

Een modern sprookje

Er was eens een lieve, hartelijke, lachgrage vrouw.
Ze had een warm gezin waar ze ontzettend veel van hield.
En al de liefde die ze in zich had, liet ze graag stromen.
Naar haar kinderen, haar man, haar honden, haar familie, haar vriendinnen en naar haar cliënten.

Want als zorgzame, hooggevoelige vrouw, paste een baan in de zorg haar natuurlijk als een op maat gemaakt handschoentje.
Ze deed haar werk met veel liefde en toewijding.
Maar toch knaagde er iets.
Ze werd moe.
Kwam steeds vaker ‘leeggegeven’ thuis en plofte dan op de bank.
En voelde zich minder levenslustig dan ze van nature eigenlijk was.
Ze herkende zichzelf niet meer en voelde zich verdrietig.

Op een dag kwam er een oude heks op haar pad.
Zij vroeg haar: “Lief kind. Als jij alles mocht wensen wat mogelijk is. Wat zou die wens dan zijn?”
Zonder aarzelen antwoordde de lieve vrouw: “Ik zou willen werken op de boerderij waar ik me altijd heel fijn voel. Ik zou me bewegen in het groen, voor dag en dauw opstaan om de dieren te verzorgen, met liefde hun stallen uitmesten en de bezoekers vriendelijk ontvangen en in de watten leggen.”

En terwijl de vrouw haar verhaal vertelde, waren haar ogen gaan stralen en sprankelen. Alsof er kleine sterretjes uit naar buiten sproten.
“Lieve heks,” sprak ze smekend, “wat moet ik doen?”
De heks antwoordde: “Er is één heel effectieve spreuk voor die echt werkt als een zwarte kat op het aantrekken van ongeluk!”
En ze vervolgde op fluistertoon terwijl ze om zich heen spiedde: “Alles wat je moet doen is de boer vertellen wat er in je hart leeft.”

De lieve vrouw schrok. Vragen wat ze wenste?
Dat kon toch niet zo maar? Was dat niet egoïstisch?
En dan: haar hart openen met het risico dat ze ‘nee’ te horen kreeg?
Poeh! Dat was nogal wat…

Maar de roep die haar hart zo verwarmde kon ze niet meer negeren.
En dus verzamelde de vrouw op een goede dag al haar moed en vertelde de boer haar allerliefste wens.
De boer luisterde aandachtig, knikte vervolgens en zei: “Ik heb heel toevallig afgelopen week mijn boekhouder gesproken. Want ik kan wel een extra kracht gebruiken.”

En zo geschiedde.
De boer bood de vrouw haar droombaan aan, die ze aarzelend en jubelend tegelijk aannam.
En ze beleefde de feestdagen van dat jaar met een licht hart.
En het nieuwe jaar stapte ze op met haar borst vooruit en haar hoofd rechtop, in vreugdevolle verwachting van dat wat er allemaal op haar pad zou komen.

***

De vrouw in dit verhaal is een cliënt van me.
En ze heeft zojuist haar droombaan gecreëerd voor zichzelf.
Ik ben enorm trots op haar.
En zij is enorm trots op zichzelf.
Trots dat ze haar hart heeft gevolgd, ondanks een hoofd dat heel hard roept: “is dat nou wel verstandig?”
Trots dat ze kiest voor zichzelf en ondanks haar angsten de drempel over is gegaan.
Trots dat ze haar stem heeft laten horen en hardop heeft uitgesproken wat haar diepste verlangen is.
En trots dat ze haar beide zoons heeft laten zien dat je alles kunt worden wat je wilt.

Vertel eens, als de heks in dit verhaal jou dezelfde vraag zou stellen:
Als alles, maar dan ook alles mogelijk was, hoe zou jouw 2023 er dan uit zien?
wat is dan JOUW antwoord?

Wéét dat je je dromen waar kunt maken.
Weet dat je je verlangens mag voelen en uiten.
Weet dat je mag vragen wat je ten diepste wenst.
Ga die drempels over.
En maak er een geweldig nieuw jaar van!

wit bloemetje

Ze zit op haar scootmobiel bij het vriesvak waar de mini-Magnums worden aangeprezen. 2 dozen voor 6 euro. Ik zie haar verlangende blik als ze zich aan de vrieskist probeert op te hijsen. Ik vraag of ik haar kan helpen. “Da’s heel lief hoor, maar ik probeer het zelf, zo lang ik dat nog kan”, zegt ze me glimlachend.
“En dat zal niet zo lang meer zijn”, voegt ze eraan toe, ondertussen kreunend naar het pak reikend wat ze heeft uitgekozen. “Want ik heb net van de dokter te horen gekregen dat de kanker door mijn hele lijf is uitgezaaid.” Haar hand reikt van haar keel tot onder aan haar buik. “Overal zit het. Ze kunnen niets meer doen. Dat is wel zuur, hoor. Ik besef het haast nog niet.”

Dat lijkt me een understatement. Als je net hebt gehoord dat je leven binnen niet al te lange tijd ophoudt , is dat wel wat meer dan ‘zuur’. Ik kijk naar deze dame, terwijl ze vertelt over haar kinderen en kleindochters. Hoe ze hen graag verwent, “want dat mag een oma”. En ook over haar vrijwilligerswerk voor twee verschillende stichtingen.
Over hoe ze een oudere dame van 96 jaar gezelschap heeft gehouden de afgelopen kerst, omdat haar kinderen en kleinkinderen het stuk voor stuk lieten afweten. Hoe ze dan ook maar wat lekker voor haar had klaargemaakt, omdat de dame anders ‘iets in de magnetron had gegooid’. “Met kerstmis, dat is toch te erg voor woorden? Dat kon ik niet over mijn hart verkrijgen!”

Het is duidelijk; deze dame staat stevig in het leven en is ook niet van plan haar leven zo maar uit handen te geven. Maar ze is ook realistisch. Met haar tweede pak magnums in haar handen zegt ze: “Ik denk dat ik nog maar moet gaan genieten van de kleine dingetjes zo lang het nog kan. Deze ga ik dit weekend samen met mijn kleindochters opeten.”
Ik wens haar alle goeds. En dat ze nog maar veel genietmomenten mag beleven.

Als ik wegloop hoor ik haar zichzelf nog excuseren. “Sorry hoor, ik weet ook niet waarom ik dit allemaal aan u vertel. U zult ook wel denken…” Maar ik denk alleen maar dat ik blij ben dat ze mij haar kwetsbare verhaal toevertrouwde en ik er voor haar kon zijn. Zo maar op deze vrijdagochtend in de Jumbo.

En zo is het ook met mijn cliënten. Ik ben meer dan vereerd dat ze mij hun diepste innerlijke angsten en twijfels toevertrouwen, zodat ze niet meer alleen hoeven te zoeken naar de antwoorden op hun vragen. En ik ben dankbaar dat ik hen mag helpen, op dit stukje van hun weg. Zodat ze weer volop kunnen gaan genieten van alle mooie kleine dingen die het leven te bieden heeft. Want die zijn er, ook al zie je ze soms even niet zo goed…

Of zoals Peter Heerschop vanochtend op Radio 538 zijn column afrondde: “Zowel geluk en hoop zitten in kleine dingen. En gelukkig zijn er daar nog altijd een hele hoop van.” Ik vind hem prachtig, deze zin. En wens je een heleboel. Van beide. Fijne dag.

Mijn man vindt mij naïef. In tegenstelling tot hem volg ik niet al het (corona)nieuws. Hij vindt dat ik mijn kop in het zand steek. Niet wil zien wat er aan de hand is in de wereld om ons heen.

Ik zie dat anders. Ik kies ervoor om niet al het nieuws te volgen. Simpelweg omdat ik besef dat ik – zodra ik dat doe – daar niet gelukkig van word. Het is net als voorbij een auto-ongeluk rijden op de snelweg. Dan wil ik kijken, maar toch ook weer niet. En dan kijk ik tóch en heb ik spijt. Want dat beeld krijg ik voorlopig niet meer van m’n netvlies.

Maar ik heb altijd een keuze! Als ik koekjes eet, of chips, voel ik me moe, dik, opgeblazen. En toch doe ik het. Als ik naar een persconferentie van Donald Trump kijk, word ik boos om zo veel egocentrisch geneuzel. Dat doe ik dus niet. Als ik het nieuws ga volgen en alle meningen daaromheen op social media, voel ik me machteloos en vraag ik me af ‘waar dat toch heen gaat met de wereld.’ Dat laat ik dus meestal lekker aan me voorbij gaan.

Hoe is dat voor jou? Word jij ook wel eens geraakt door bepaalde berichtgeving? Neem dan even een momentje om jezelf af te vragen: wat brengt dit mij? En voel even goed: maakt het mijn leven mooier als ik hier nu voor kies? En maak dan de keuze die goed is voor jou. Ja, dat kan. Want zoals Henny Vrienten ons in 1982 al toezong:

Er zit een knop op je teevee
Die helpt je zo uit de puree
Druk ‘m in en ga maar mee
De bloemen buiten zetten

En laat er nou ook zo’n knop zitten op je gsm en laptop! Vraag je eens af de volgende keer als je zit te scrollen op Instagram: voedt deze persoon of deze post me? Brengt het een glimlach op mijn gezicht, krijg ik het warm van binnen, voel ik me prettig geïnspireerd? Ja? Drink er dan van, met gulzige teugen. Maar voel je je jaloers worden, merk je dat er zorgen, twijfels, irritatie, woede of andere minder prettige emoties bij je opkomen? Then get the f*ck out of there. Stop met het tot je nemen van berichten die je niet voeden!

We vergeten soms dat we aan het roer staan van ons eigen leven. Maar het is écht zo, zelfs in de periode waarin we nu leven. Natuurlijk kun je niet veranderen wat er in de wereld om je heen gebeurt. Maar wel hoe je daar zelf mee omgaat. Dus neem het heft in handen. Kies voor jouw geluk en jouw welbevinden. Dat is de vrijheid die je hebt! Ja, er is veel negativiteit en ellende in de wereld. Maar je hoeft het niet allemaal te absorberen. Er zit een knop op je teevee. Gebruik ‘m.