Stoppen met piekeren

Heel vaak mag ik een boodschap doorgeven die mensen laat weten dat ze te veel beslissingen nemen met hun hoofd. We denken heel wat af voor het maken van elke keuze. We wikken en wegen, maken lijstjes met voors en tegens, bespreken het dilemma met deze en gene en piekeren ons suf. Om daarna nóg maar een keer het rondje te doen, omdat we het nog steeds niet zeker weten.

“Ik geloof dat het niet verstandig is om…, ik denk dat ik beter…, maar ik weet niet zeker of…”, zijn zinnen die ik vaak hoor. “En wat voel je?”, vraag ik dan. Want voelen is wat anders dan weten. Weten komt vanuit je hoofd. Dat zijn je gedachten, je overtuigingen, je kennis, de ‘feiten’. Voelen zit in je buik. Voelen is je intuïtie, dat stemmetje heel diep van binnen, dat het gewoonweg wéét, maar waar we vaak niet naar luisteren.

Tot je ermee gaat experimenteren en steeds vaker merkt dat dat stemmetje het wel erg vaak bij het rechte eind heeft! En als je oefent het te horen en er vervolgens naar handelt, zal je merken dat jouw stemmetje je sneller en beter helpt dan je hersenen. Het leven wordt alleen maar makkelijker, omdat je niet meer nachtenlang hoeft te wikken en te wegen. Je mag stoppen met piekeren, omdat je altijd kunt vertrouwen op dat stemmetje diep in je waarvan je weet dat het er is.

Dus, of je nou wilt weten of je lief nog echt bij je past, of je twijfelt of je voor die nieuwe functie moet gaan, of wat voor antwoord op wat voor vraag je ook zoekt: vraag het je buik. Voel wat die je te vertellen heeft. Leg je handen op je buik en word stil. Luister. Dan komt dat stemmetje vanzelf. Soms zo zacht dat je twijfelt of het wel goed hebt gehoord. Maar dan geeft je lichaam je meestal wel een seintje. Er trilt wat, je krijgt kippenvel, je voelt je heel diep van binnen blij worden; dat bevestigt allemaal wat jouw stemmetje je vertelt. Ga ernaar op zoek. Het werkt bevrijdend. Echt.