Leef jij vanuit angst of vanuit liefde?

Laatst las ik dat we ofwel leven uit angst ofwel uit liefde. There’s nothing in between. Dat betekent dat elke actie voortkomt uit ofwel angst, ofwel liefde. Als je leeft uit angst, laat je je leiden door vervelende consequenties die een besluit kan hebben. Een voorbeeld: je gaat niet solliciteren, omdat je bij deze baas in ieder geval ‘financiële zekerheid’ hebt. Of je blijft bij je man, omdat de kinderen er anders zo’n verdriet van zouden hebben.

Als je dezelfde dilemma’s benadert vanuit liefde, krijg je misschien een andere uitkomst. Wellicht kun je dan zien dat een volgende stap in je carrière je veel kan opleveren in je persoonlijke ontwikkeling. Of dat een scheiding nodig is om jezelf weer gelukkig te kunnen voelen. (Fijne bijkomstigheid zou dan zelfs kunnen zijn dat je kinderen zich ook laven aan jouw geluk.)

Ik merk dat wij veel beslissingen nemen vanuit angst. Angst voor financiële onzekerheid, verdriet, of spijt achteraf. Angst voor wat een ander van ons vindt, of dat onze droom toch niet levensvatbaar blijkt te zijn. Die angst kan ons verlammen.

Door welke van de twee laat jij je (het vaakst) leiden? Ik ken ze persoonlijk allebei. En ik kan dus uit ervaring zeggen dat leven uit liefde veel beter voelt dan leven uit angst. Omdat leven uit angst vaak stilstand is. En leven uit liefde sprankelt en tintelt en golft en danst.

En jij? Wil je stilstaan of dansen? De keuze is aan jou.