Hoe vaak moet jij iets van jezelf?

Moeten. Wat doet dat woord met jou? Is het een prettig woord? Gebruik je het vaak? Hoe voelt het als je het echt laat aankomen in je lijf? Ik moet gewoon doorgaan met mijn leven. Ik moet niet zo denken. Ik moet positief blijven. Ik moet de schouders eronder zetten, kop omhoog borst vooruit. Ik moet eerst nog even… en dan mag ik… We hebben maar amper in de gaten hoe vaak we het woord moeten gebruiken in het dagelijkse leven. Laat staan dat we beseffen wat dat woord doet met ons.

Vanochtend had ik het erover met een fijne cliënt tijdens een natuurcoachingssessie. Ik vroeg haar: “Hoe lief ben je eigenlijk voor jezelf?” Best wel lief hoor, vond ze. Tegelijkertijd vertelde het stemmetje in haar hoofd haar continu dat er van alles anders moest. Ze moest na de breuk met haar vriend maar weer eens verder met haar leven. Moest er maar niet zo lang in blijven hangen. Ze moest maar snel weer haar blik richten op de positieve dingen in het leven.

En met elke ‘moet’ voelde ik haar ware zelf kleiner worden. Haar kern, die gewoon heel erg verdrietig was en daar een uitweg voor zocht. Maar het ‘mocht’ er niet zijn. Waardoor het harder en harder ging vechten om gezien te worden. En nóg pijnlijker werd om er naartoe te gaan.

Wat zou er gebeuren als we de druk wat weg zouden halen bij onszelf? Als we bijvoorbeeld al onze ‘moetens’ zouden vervangen door ‘mogens’? Ik mag door met mijn leven. Ik mag me weer richten op de positieve kanten van het leven. Ik mag verdrietig zijn. Voel je wat dat doet? Voel je hoe veel lichter dat voelt in je lijf? Hoeveel ruimte dat oplevert?

Probeer het maar eens. Leer jezelf luisteren naar alle keren dat je iets ‘moet’ van jezelf. En zet daarvoor in de plaats eens een ‘mag’. Wedden dat je je over een week al heel veel lichter voelt?