Heb geduld

Een jaar terug had ik een schat van een collega. Net dertig, met maar één wens: moeder worden. Haar vaste vriend had die wens ook, maar wilde er nog even mee wachten. Twee jaar lang heb ik het verlangen en verdriet van mijn collega gadegeslagen. Met in mijn achterhoofd de overtuiging dat het met haar moederwens wel goed zou komen. Inmiddels is het een jaar later en heeft ze een wolk van een zoon in haar armen mogen sluiten.

Ik herken dat wel. Dat je je zinnen hebt gezet op iets en het dan ook zo snel mogelijk wilt laten gebeuren. Maandenlang twijfelde ik over het een of het ander. En als de kogel dan door de kerk was, moest het dan ook zo snel mogelijk geregeld worden. Liever vandaag dan morgen. Dat veel dingen nu eenmaal tijd nodig hebben, daar kon ik maar moeilijk begrip voor opbrengen.

Ook in mijn praktijk kom ik vaak mensen tegen die het liefst vandaag al zijn waar de kosmos hen over een jaar – of twee – heeft gepland. Ongewild en onbedoeld kwellen we onszelf door niet te accepteren dat sommige dingen gewoon tijd nodig hebben. We leven met ons hoofd in de toekomst, in plaats van te genieten van wat er op dit moment al in ons leven is.

De boodschap die in vrijwel al deze gevallen van boven doorkomt is: heb vertrouwen dat alles op exact het juiste moment op de goede plek valt. Of het nu gaat om die prins op het witte paard, die nieuwe baan, of die lang gekoesterde kinderwens: het komt wanneer het de bedoeling is dat het komt. Niet eerder – en ook niet later.

Zeg op momenten van ongeduld tegen jezelf: ‘Daarboven zijn ze nu heel druk bezig om alles klaar te maken voor het vervullen van mijn grote wens.’ Echt waar: als iemand het kan regelen, zijn zij het wel. Dus heb vertrouwen. En geniet. Nu.