Durf te vragen

Wat vind ik het soms toch moeilijk om in deze maatschappij te leven en te werken. Als ik alleen al op Linkedin kijk: ligt het aan mij of gaat alles alleen maar om groter, meer, beter? Een boek geef je niet meer uit vanuit een passie, maar om je zichtbaarheid – en dus omzet – te vergroten. Teksten schrijf je niet meer om mensen te vermaken of een blik te gunnen achter de schermen, maar om hen iets te verkopen of om hun beeld te beïnvloeden. En medewerkers coachen doen we om ze zo snel mogelijk weer aan het werk te krijgen, niet om hen te helpen zichzelf te leren kennen en ontwikkelen en meer plezier te krijgen in het leven.

De wereld verzakelijkt. En daar heb ik moeite mee. Ik ben er namelijk van overtuigd dat als je mensen zélf laat kiezen wat goed voor hen is, iedereen daar beter van wordt. Ook de directeur. Gelukkigere mensen zijn namelijk gelukkigere medewerkers. En het is de moeite, tijd, energie en het geld meer dan waard om daarin te investeren. Geloof me maar.

Als jij als directeur of leidinggevende je mensen met open hart tegemoet treedt en hen oprecht vraagt wat er leeft, dan raak je mensen. Ze voelen zich gehoord, de sfeer binnen je bedrijf verbetert en ze zijn bereid harder hun best te doen voor jouw bedrijf. Durf te vragen wat hen dwars zit en wat er in hun ogen beter kan. Vraag waar je steken laat vallen en geef helder aan waarom je bepaalde keuzes maakt. Mensen begrijpen best dat de bomen niet altijd tot de hemel groeien. Ze willen zich enkel gehoord voelen. Dat is écht het hele eieren eten.

Bepaal dus niet wat het beste voor hen is. Vraag het hen zelf. En als je dan toch bezig bent: vraag jezelf ook eens af waar jouw passie ook alweer zit. Waarom wilde je worden wat je nu bent? Om het geld? Of zit er stiekem toch nog een diepere ambitie achter? Ik wil je best helpen zoeken als je er in je eentje niet uitkomt. Ik beloof je dat je (werkende) leven er een stuk mooier op wordt.