Coaching: Hoe heftig wil je het hebben?

“Dat wordt een heftig traject”, had een collega mijn cliënt voorspeld. Het is onze vijfde sessie samen. Al pratend zijn we gewandeld naar een bankje aan de Grote Dreef. Ze vertelt over de positieve veranderingen die ze ervaart in haar dagelijkse leven. Hoe makkelijk ze sommige dingen al kan loslaten… We nemen plaats op het bankje en doen samen de oefening die ons even laat zakken in onszelf. Dat ze altijd zo heerlijk ontspannen uit onze sessies komt, vertelt ze me bij het afscheid.

Ik moet denken aan de opmerking van de collega… En ik besef dat zijn opmerking vooral iets zegt over zíjn kijk op coaching. Hij is niet de enige: veel mensen zien op tegen ‘werken aan zichzelf’. Alsof je niet kunt groeien zonder groeipijnen. Alsof de nadruk ligt op facing your shadows, of het herbeleven van de angsten en het verdriet uit je jeugd. Alsof je de controle volledig moet loslaten en je volledig moet overgeven aan het onbekende. De doos met oude pijnen open moeten trekken, zodat we overspoeld worden met oude bagger.

Dat is jammer. Want de tocht naar wie je in werkelijkheid bent hoeft helemaal niet zo zwaar en confronterend te zijn. Het kan ook heel zachtjes. Voorzichtig. Liefdevol. Stapje voor stapje. Tot je zo maar ineens merkt dat je ongemerkt al heel veel stapjes hebt gezet. En je leven en hoe je daarin staat er heel anders uit ziet. Rustiger, vrediger, steviger, zorgelozer.

Ja maar, hoe dan?!

Simpel, door elke keer weer een stapje verder te zetten in je zelfbewustzijn. Door jezelf stukje voor stukje weer te (her)ontdekken. Te onderzoeken wie je ook alweer bent, voordat de wereld je allerlei maskers liet aanmeten. Net zoals je een nieuwe liefde beetje bij beetje beter leert kennen. Nieuwsgierig, liefdevol, verlangend.
Én door contact te maken met je lijf en je innerlijke wijsheid, met je voelen in plaats van (enkel) met je denken. En daar steeds meer op te leren vertrouwen.

Ik merk dat mensen het spannend vinden wat ik doe en soms ook vaag. Misschien is het dat ook wel. Een beetje. Het is moeilijk in woorden te vatten wat er kan gebeuren als jij en ik samen het bos in gaan. Soms is het heel down to earth en blijft het bij een verhelderend gesprek met (veel) herkenning en nieuwe inzichten. Een andere keer is het (liefdevol) confronterend. En soms… gebeuren er kleine wondertjes. Maar eigenlijk gebeurt er altijd precies wat jij als cliënt nodig hebt en waar je voor openstaat. Dat bepaal ik niet, maar jij. Ik beweeg enkel mee op jouw (soms onbewuste) intenties.

Het is oké om iets spannend te vinden. Maar laat je niet te veel beïnvloeden door de mening of projectie van mensen om je heen. Kijk wat jij wilt bereiken op je pad en voel wie je dat kan brengen. Als je jouw gevoel volgt, zit je altijd goed. Altijd. En als jij voelt dat ik iets voor je kan betekenen op jouw pad naar zelfbewustzijn, neem dan vooral contact met me op. Ik beloof dat ik de gidsen en engelen lekker op hun wolk laat zitten wanneer jij dat liever hebt. 😉