Afscheid van mijn eerste

Hoog torent hij boven me uit. Een beetje onhandig staan we tegenover elkaar. “Nou”, zegt hij, “Bedankt dan maar, hè? Voor… alles eigenlijk.” Een kleine drie maanden kwam hij de praktijk binnen. Een grote jonge gast, somber, onzeker, een beetje nerveus aan zijn trui plukkend.

De beste versie van jezelf

In mijn kindertijd – en ver daarna ook nog – had ik het nodig dat de ander mij zag. Ik sloofde me ontzettend uit in aardig doen, hoge cijfers halen op school, lief doen tegen iedereen, mensen laten lachen, beleefd zijn tegen ouderen…. Alleen maar voor dat schouderklopje. De bevestiging dat ik de moeite waard was. Lees meer

Durf te vragen

Wat vind ik het soms toch moeilijk om in deze maatschappij te leven en te werken. Als ik alleen al op Linkedin kijk: ligt het aan mij of gaat alles alleen maar om groter, meer, beter? Lees meer

Hoe eerlijk durf jij te zijn?

“Jij blijft toch ook mooi slank, hè?!”, zegt de moeder van de jarige job tegen me. Juist op de dag dat ik weer eens de weegschaal had durven bestijgen en erachter was gekomen dat ik weer een kilo of wat aan was gekomen. Lief bedoeld waarschijnlijk die opmerking, maar ongemakkelijk. Op zijn minst. Simpelweg omdat het niet waar was. Lees meer

Je weet het allemaal al

“Eigenlijk wist ik dit allemaal al wel”, zegt de vrouw tegenover me op het mos. Ze heeft net een reading ontvangen in de heerlijke ochtendzon en kijkt me ontspannen aan. Ik zou nu kunnen gaan twijfelen aan mezelf: is de reading wel ‘geslaagd’ als ik niets nieuws heb kunnen melden? Mag ik hier wel geld voor vragen? Lees meer

Hoe zie jij een ander?

“Mama, hoe denk je dat mensen jou zien als ze jou voor het eerst tegenkomen?”, vraagt mijn 9-jarige zoon me. “Pfoeh”, reageer ik, “wat een vraag….” Ik denk er even over na. En net voor ik het wil gaan invullen, krijg ik zo’n aha-momentje. Zo eentje uit de Donald Duck, waar bij Willy Wortel ineens een lampje boven zijn hoofd opplopt. En ik hoor mezelf zeggen: “Dat ligt er maar net aan wie degene is die naar mij kijkt.” Lees meer

Durf jij op jezelf te vertrouwen?

Herken je dat? Dat je je op een dag eigenlijk best wel lekker voelt, aantrekkelijk zelfs misschien? En dat dan één vervelende opmerking van een collega of van je partner je zelfvertrouwen als sneeuw voor de zon laat verdwijnen? Lees meer

Van moeten naar willen

Hoe vaak gebruik jij de werkwoorden denken, weten of vinden? Let er eens een paar dagen op. Het helpt je te ontdekken of jij vanuit je hoofd of vanuit je gevoel leeft. Weten, vinden of denken doe je met je hoofd. Voelen met je hart. Lees meer

Praten met opa

Tijdens een boswandeling met een bevriend gezin komt ineens hun 12-jarige dochter naast me lopen. Ze vraagt: “Weet jij hoe het met mijn opa is?” De man is een aantal jaren geleden plotseling overleden en het meisje zegt nog vaak aan hem te denken. En we hebben geluk, want opa ‘wandelt’ vandaag gezellig mee. Ik vertel dat het goed gaat met opa en dat hij vaak naar haar gezin kijkt. En dat zijn hart dan overstroomt van liefde, omdat hij zo veel van hen houdt. Ze knikt blij. Lees meer

Stoppen met piekeren

Heel vaak mag ik een boodschap doorgeven die mensen laat weten dat ze te veel beslissingen nemen met hun hoofd. We denken heel wat af voor het maken van elke keuze. We wikken en wegen, maken lijstjes met voors en tegens, bespreken het dilemma met deze en gene en piekeren ons suf. Om daarna nóg maar een keer het rondje te doen, omdat we het nog steeds niet zeker weten. Lees meer