Echte mensen

Ik hou van echte mensen.
Van mensen die voluit lachen als ze ergens plezier om hebben.
Die het aangeven als ze het ergens niet mee eens zijn of iets niet leuk vinden.
Die slonzig over straat gaan als ze zich slonzig voelen.
Die het leven nemen zoals het komt en niet enkel de leuke dingen een podium geven.
Die durven zeggen als het niet goed met ze gaat.
Die hun angsten volmondig erkennen en hun twijfels en verdriet durven uiten.
Die toegeven soms te worstelen met het leven.

Ik hou van echte mensen omdat zij anderen ongemerkt steunen tijdens hún worstelingen in het leven.

Ik zou willen dat er meer mensen waren zoals zij. Zodat we begrijpen dat elk leven zijn ups en downs kent. En het geen taboe meer hoeft te zijn als je je af en toe ongelukkig, eenzaam, lelijk, dik, dom, boos, teleurgesteld, of wat dan ook voelt. Omdat het gewoon bij het leven hoort. En we dit allemaal ervaren maar vaak niet toegeven. Niet aan onszelf en niet aan anderen. Waardoor het beeld ontstaat dat je abnormaal bent als je worstelt.

Je bent niet abnormaal als je het even niet meer leuk vindt.
Je bent niet abnormaal als je het soms niet meer ziet zitten.
Dat. Is. Leven.

Heb je twijfels? Zit je niet zo lekker in je vel? Voel je je eenzaam of verdrietig? Gooi het eruit. Bij je partner, een lieve collega, je moeder, de buurvrouw, wie dan ook. Praat erover. Het zal je goed doen.

 

 

PS: Ken je niemand bij wie je je hart kunt uitstorten? Je mag het ook bij mij doen. De eerste kennismakingswandeling is gratis. En dan ben je vast al een boel ellende kwijt.

De specht en zijn levensmissie

Vanochtend besloot ik nog voor iedereen wakker was het huis uit te glippen. In het bos was het nog stil. Een enkele vogel begon net de slaperige zangstem op te warmen. Maar de specht, die was al volop aan het werk. Het getik van snavels tegen harde boomstammen kwam me van alle kanten tegemoet. Ik heb stil staan luisteren. Lees meer

2020: Spread your love

Op de laatste dag van 2019 loop ik nog één keer het Mastbos in. Een mistig bos vandaag. Als ik over het lange rechte pad voor me kijk, zie ik in de verte enkel een vage, dichte mist. Een tunnel waar je in loopt terwijl je het einde niet kunt zien. Net als de start van een nieuw jaar… Wat zal 2020 ons brengen? Ik vraag het ‘boven’. En dit is hun antwoord: Lees meer

Hoe zit het met jouw intimiteit?

“Kun je me vertellen hoe het zit met de intimiteit tussen mij en mijn partner?”, vraagt de vrouw me. Het is niet de eerste keer dat een cliënt me deze kwetsbare vraag stelt. Maar dit keer verrast het antwoord dat ik doorkrijg van boven mezelf ook een klein beetje. Lees meer

Blijven hollen om niet te voelen

Een oud-collega van me is een enorme wervelwind met een berg energie waar je ú tegen zegt. Waar je mij al voor schijndood achter kunt laten, is zij nog maar net uit de startblokken. Gisteren appte ze me haar plannen voor de komende maanden. Naast de feestelijkheden van de decembermaand en alles wat daarbij komt kijken, is ze druk met de verhuizing van haar gezin begin volgende jaar. Daarnaast heeft ze ook nog het verlies van haar schoonvader te verwerken, die ze drie weken terug heeft verloren. En oh ja, komende maand zijn haar ouders 45 jaar getrouwd en in januari wordt mams 70. Dat vraagt ook nog wel het één en ander aan voorbereiding. Lees meer

Heb geduld

Een jaar terug had ik een schat van een collega. Net dertig, met maar één wens: moeder worden. Haar vaste vriend had die wens ook, maar wilde er nog even mee wachten. Twee jaar lang heb ik het verlangen en verdriet van mijn collega gadegeslagen. Met in mijn achterhoofd de overtuiging dat het met haar moederwens wel goed zou komen. Inmiddels is het een jaar later en heeft ze een wolk van een zoon in haar armen mogen sluiten. Lees meer

Durf jij het diepe in te springen?

Je zit altíjd op het juiste pad!

Terug naar je essentie

Kwetsen of gekwetst worden

Op een borrel ontmoette ik een jongeman die me geïnteresseerd vroeg hoe je het beste om kunt gaan met mensen met hooggevoeligheid. In zijn werk was hij eens geconfronteerd met een klant, die snel ‘geraakt’ was. De jongen en zijn collega’s bespraken samen hoe ze daarmee om moesten gaan, omdat ze de vrouw wilden ontzien.  Lees meer